benim dünyam

insanın kendisine soz gecirememesi nedendir?yada nefis te bizim degil mi?neden ona da laf anlatamiyoruz?neye yeniliyoruz boyle?geldigimiz yer belli,gidecegimiz yer belli iken,nasıl hala hata yapabiliyoruz?bu kadar yenilmisiz?bu kadar mı gucsuzuz?aslanlar mıdır ormanın kralı,evet o,peki ya en guclusu?kaplanlar degilmi?onun heybeti daglara nam salmıs degil mi?insan gorunce urpermiyormu? neden biz nefsimize kaplan kesilemiyoruz?neden bu kadar gucsuz,iradesiz,zayıf,caresiz,bitmis,tukenmis bir savrulustayız ve neden karsı koymuyoruz?koymak mı istemiyoruz?yada saldım cayıra Mevlam kayıra mı?galiba ustesinden gelemeyince verdik kelleyide.artık onune gecmek te istemiyorum.bu savrulusun sonu belli ama ben goze aldım yada goze aldıgım seyin azametinden haberdar degilim.cozumu var mı bilmiyorum.dusunmek te istemiyorum.ne mi olcak?inan hiiiç dusunmek istemiyorum.bu dunya collerinde bizde karıstık kum tanelerinin arasına. ruzgar bizi cıkarıp savuramaz artık bu bataktan.

Bu hale beni kimler getirdi
YAGMUR OLSAM DERDİM AKIP GİDER Mİ
Ellerinde zehir olsam
Eski dostlar yudum yudum içer mi
Gün gelip te adam olsam
Terkettiğim yine bana döner mi

Ne zamandır yerim yurdum yok diye
İçip içip sarhoş oldum gizlice
Bu şehirde kayıp olsam
Eski dostlar beni bulur gelir mi
Gün gelip te adam olsam
Terkettiğim yine beni sever mi

Sora sora yol bulmaktan yoruldum
Ne kadınlar sevdiğim sonra birer birer birer unuttu

soz:demir demirkan

bu sarkı bu kadar kısa olamaz ya

hebasbug

içi yine sonra dolduralacak ama biraz da siir,
gencligin ilk baharında huzunlere esir oldum…

Demek şimdi gidiyorsun..

yazdıgım son şiir öylece yarım kalacak.

demek şimdi gidiyorsun..

Kuşlarımız acıkacak,saksılarımız artık sulanmayacak..

Demek öykümüzü,bir ruj lekesi gibi yapıstırıp,
aynaların sahtekar yüzüne..

Demek şimdi gidiyorsun beni böyle toz gibi dagıtıp,
merdivenlerin dibine..

Herşey tamam diyorsun,git..

Beni yaran bir şehir gibi terk et,haydi git

Dışarısı ispiyon,dışarısı ihanet.
Seni bir gören olmasın dikkat et..

Dostlukmuş,ölüme yürümekmiş,üstüne titremekmiş,
vefaymış.Aşk dedigin zavallı bir kapıyı duvara carpıp
cıkıncaya kadarmıs..

Bana koymaz deyip sancını bir kilo rakıya gömsende gece yarıları,
asıl sancı uyandıgında bütün odaları boş görünce koyarmış..

Gitmek istiyorsun,git..

Bir delikanlı,asla vedalaşmaz..

Bakma,git..

Dişarısı dinamit,dışarısı enkaz,
şunu cebine koy ne olur ne olmaz..

İhtilal magdurlarıydık kimsemiz yoktu,
yaralarımız aman vermiyordu canımıza..
Kimseye kıymamıştık oysa.
masumduk..
rahatsız ediyordu bizi bu yabancı tarih.

Yırtılan bir pankart gibi şehirlerin ortasına,
çıg düşürdüyse öfkemiz,
en az bir karıncanın yürügi kadar,namuslu ve çalıskandı ellerimiz..

Artık bitti diyorsun,git..

Kırılsın kapı cerceve,kırılsın bu cam,sorma,git..

Dışarısı panik,dışarısı izdiham,
biliyorum seni vuracaklar bu akşam..

Ne çok fire verdik üst üste,ne cok arkadaş yitirdik bu tozlu yolculukta, kimligi tespit edilmemiş ne cok ceset,vurdu zeytin güzeli aksamlarımız..

Büyük itopyalar ve büyük dağlar gibi içerden çürümüşüz megerse..

oy benım yaram oyy oyy..

Her gelen ölüm yazmıs,her giden ayrılık istemiş,bu talihsiz meceramıza..

Kendini arıyorsun,git…
aptal bir hayat kur içinde beni barındırmayan,
;kal,git..

Dışarısı barut,dışarıcı gardiyan,yine bir tek ben olurum sana PARÇALANAN

Demek şimdi gidiyorsun..

sonunda bizi cökertiyor bu kancık zerzele,

Demek şimdi gidiyorsun..

Yıkılan bir duvar,gibi ömrüme devrile devrile..

demek mecbur istikametlerin,ayrılıgı gösteren o adressiz kavsagında..

Oy benım yaram..

Demek şimdi gidiyorsun..

Ve bana bir tek secenek kalıyor,güle güle,
beni öldürüyorsun,git..
kalmasın hiçbir yerde kalmasın izin durma git..

Kafamı yumruklayıp ardın sıra ağlarsam şerefsizim…

ahmet kaya

bi basak burcu olarak yine sorularla baslıyorum
belkide bitirmicem bu yazıyı
zaten salmısım olayı artık.neden niçin boyle oldu bende bilmiyorum. ama cıkıs kapısınıda bulamıyorum. acı olcak biliyorum ama son noktayı koyabilmem gerek.yoksa ben kaybetmeye,kaymaya devam edecegim. simdi gozden cıkaramadıgım seyler ilerde cok daha buyuk dertlere yol acıcak. sonucta ya simdi dur demeliyim, ya simdi. bu gidiş beni suruklememeli artık.kurekleri elime alma zamanı geldi desemde içim de o sozler ne kadar yer ediyor? ben yer ettigini bile dusunmuyorum…
16.12
artık herseyin netlestigi su zamanlarda hala netlesmeyen bi ben varım.sonumun ne olacagını bilmiyorum.beni neler bekliyor bilmiyorum.istenmeyen olaylar gelecegimi oyle bi alt ust etti belki de ama ben farkında bile degilim.ooof belirsizlik.beni en cok yaralayan sey.bir an once buyumek istiyorum bazen.sorunluluklardan kurtulmak.yada farklı işlerle ugrasmak.ama bu boyle devam edemez ya!bi degişim olmalı.yada içime hukmedebilmeliyim.insanlar neden içine hukmedemez.neden duygular mantıktan agırdır?neden onları geri atmak bu kadar zor.kim varki mantıgını her daim onde tutan.tamam eskiden oyleydi ama hayat bu kadar agır degildi…bu kadar cok sorumluluk yoktu.etrafımdaki bakıslar,beni bekleyen gozleri, bi sozun altın oldugu durumlar.ben bunlara layık degilim.artık kendi koseme cekilmem gerek.ama bunun daha cok zarar verecegini de biliyorum.ben en cok bu zamanlarda dagıttım.en cok bu zamanlarda sapıttım.en cok bu zamanlarda kendimi kontrol edemedim.nefsime uyma katsayım artttı hemde ne biçim.oooof sustum artık…

hebasbug