benim dünyam

insanın kendisine soz gecirememesi nedendir?yada nefis te bizim degil mi?neden ona da laf anlatamiyoruz?neye yeniliyoruz boyle?geldigimiz yer belli,gidecegimiz yer belli iken,nasıl hala hata yapabiliyoruz?bu kadar yenilmisiz?bu kadar mı gucsuzuz?aslanlar mıdır ormanın kralı,evet o,peki ya en guclusu?kaplanlar degilmi?onun heybeti daglara nam salmıs degil mi?insan gorunce urpermiyormu? neden biz nefsimize kaplan kesilemiyoruz?neden bu kadar gucsuz,iradesiz,zayıf,caresiz,bitmis,tukenmis bir savrulustayız ve neden karsı koymuyoruz?koymak mı istemiyoruz?yada saldım cayıra Mevlam kayıra mı?galiba ustesinden gelemeyince verdik kelleyide.artık onune gecmek te istemiyorum.bu savrulusun sonu belli ama ben goze aldım yada goze aldıgım seyin azametinden haberdar degilim.cozumu var mı bilmiyorum.dusunmek te istemiyorum.ne mi olcak?inan hiiiç dusunmek istemiyorum.bu dunya collerinde bizde karıstık kum tanelerinin arasına. ruzgar bizi cıkarıp savuramaz artık bu bataktan.

Bu hale beni kimler getirdi
YAGMUR OLSAM DERDİM AKIP GİDER Mİ
Ellerinde zehir olsam
Eski dostlar yudum yudum içer mi
Gün gelip te adam olsam
Terkettiğim yine bana döner mi

Ne zamandır yerim yurdum yok diye
İçip içip sarhoş oldum gizlice
Bu şehirde kayıp olsam
Eski dostlar beni bulur gelir mi
Gün gelip te adam olsam
Terkettiğim yine beni sever mi

Sora sora yol bulmaktan yoruldum
Ne kadınlar sevdiğim sonra birer birer birer unuttu

soz:demir demirkan

bu sarkı bu kadar kısa olamaz ya

hebasbug