benim dünyam

zoraki basını dik tutup, gozlerine biriken yası caktırmadan silerek, ayakta durmaya calısarak “hoscakal” demek…sen “hoscakal”, ben gidiyorum, içim kanıyor ama sana “hoscakal” deyip gitmek zorundayım. bensiz hoscakalmalısın cunku ben oyle istiyorum. cunku senin ardımdan uzulmeni, aglamanı degil mutlu olabilmeni istiyorum. ben ise baska diyarlarda hem sensizlikle hem yalnızlıkla mucadele etmek zorundayım. sen uzulme cunku senin uzulmen beni daha cok incitiyor, daha cok acıtıyor içimi. daha bi kanıyor giderken acılan yara. son kez gozlerine bakma istegi ama son anda kendini tutamayıp aglama riski. son kez ellerini tutup, gozlerine bakıp ayrıkmak isterdim ama bu imkansız. biliyorum cakısınca patlıcak fırtına. sanki gidip hemen doncekmişim gibi sarıl bana son kez, ellerini tutmayım, uzaklasınca bakayım gozlerine ki gozlerimdeki denizi farketmeyesin…basıma gelen en tatlı beladan ayrıldıgımı dusundurtme bana. kavusmanın zor oldugunu, hatta imkansız oldugunu hatırlatma sana. ole uzaktan bak, her zamanki gibi davran. ekstra tek bi soz soyleme, daha da zorlastırma…

hebasbug

when I look into your eyes, there is nothing there to see

bugunun tam bole şak die ustune oturan, aglıyorsam aglamama sebep olan sahsiyet hakkındaki dusuncelerimi super anlatan cumle budur herhalde. bide bunun devamı var ki o daha cok içimi acıtıyor. bu kadar mı tukettik, bu kadar mı deyip devam bile edemiyorum, etmek istemiyorum, o kadar acı veriyorki anlatamam. sadece bu calısyo winampta. benim ustumdeki herseyi ustune ceken benimle aynı kutuptan mıknatıs gibisin. ama bu umrumda degil. en azından bi sure sonra sallamamayı ogreniyorum da esas yıkan…kendini de benim ustumden cekmen.hep konustugumuz seyler ve simdi senden de bu tepkiyi almak, tepki degil tepkisizligi. niye sen diye yazıyorum onu da bilmiyorum. okumayacaksın, belki okuyamayacaksın bile ama bi şekilde yazmam gerekti sanırım. zaten ne zamandır yazamıyordum ama aglayarak yazmak ve senin bundan haberin olmaması. hayır farketmemiş olamazsın, sen bu kadar dusuncesiz degilsin. ya da artık bana karsı mı dusuncesizsin???dusuncesiz olmanı tercih ederdim ama sanırım acı gercegi biliyorum. içim acıyor ama ole bole degil. nothing but only my mistakes. mistakes, yanlıs insan. feda ettiklerim ve sen. hep agır basan sendin ama affetmek ne kadar zor bir bilsen. senin sorman gerekenleri baskaları sordukca daha da içim acıyor. hayattan bir bagımın daha koptugunu hissediyorum. hem de kuvvetli bi bag. pamuk ipligiyle baglı degildim ben sana. ve sende farkındaydın bunun. ama sen bana ole mi baglıydın die sorguluyorum su an. ve evet senden kopması daha kolaydı.this is last smile hiç goremeyecegin bi smile. ben seni cekmeye calıstıkca sen daha kuvvetli itiyorsun. sanırım artık sana direncek gucum kalmadı…I ve try,,,to do everything you want to do…
her guzel sey bitermiş…

hebasbug